hoofd menu | bisexual categorieën | auteurs | top verhalen | nieuwe verhalen | zoek | links | instellingen | opties voor auteurs |
Lekkere meiden zitten achter de webcam op je te wachten! Klik hier! |
Zonsondergang deel 2 (bi:eerste keer, 5823 words) [2/9] Toon alle delen | |||
Auteur: Peter | Toegevoegd: Sep 18 2009 | Kijkers/Lezers: 6623/5448 [82%] | Waardering (deel): 8.00 (1 stem) |
vervolg op deel 1 |
Klik hier voor de eerste 75 regels van het verhaal
zijn er wel paar aan boord zoals een machinist of mensen van de werf
zelf. Een paar maanden geleden had ik een jacht van 36 meter. De
eigenaar kon zelf niet meevaren maar een deel van zijn vrienden en
vriendinnen club wel. In totaal waren er drie zeer verwende vrouwelijke
gasten aanboord, wij waren met zeven man. Later vertel ik je wel de
pikante details." Ik wilde niet al mijn kruit verschieten en vervolg
mijn verhaal.
"Deze reis hebben wij in drie weken gedaan, vanuit IJmuiden naar
Alderney, Bayonna, Lissabon en Gribraltar daarna in één ruk hier naar
toe. Wij waren met zijn zessen dus twee man in de wacht." Hij luistert
aandachtig, onbezonnen gaat hij door met friemelen en spelen aan zijn
ding. Ik vermeen een zwelling te zien maar probeer toch de andere kant
op te kijken. "Ga ook zo zitten, joh." "Leg je benen op de bank dan
voel je de zon prikkelen, ik vind dat heerlijk." De laatste opmerking
was overduidelijk zelfs zijn billen zijn gebruind. "Ik neem toch maar
een pilsje, mag ik?" "Ja natuurlijk, het staat in de kombuis in de
koelkast." Ik wurm mij achter de tafel vandaan maar sta iets te krap
op. Mijn pik schuurt onderlangs de tafel en springt op als een soort
duveltje uit een doosje. Geamuseerd zit hij te kijken maar zegt niets.
Tijdens de loop naar het koele vocht kan ik zien dat de meiden naast
elkaar op het strand liggen te bakken in de zon. Eigenlijk wil ik daar
wel naar toe maar ik wil de schipper ook niet alleen laten bovendien is
de sfeer erg spannend.
"Hmm, lekker koel" zeg ik en neem een slok uit het blikje. Ik vlei mij
op de door hem aangegeven manier op de bank de benen naar de kuip
gericht, mijn rug steunt tegen de zeereling. Ik betast even mijn
gereedschap om te zien of dat schuren letsel heeft opgeleverd maar dat
is gelukkig niet het geval. Vanuit deze positie kan ik hem nu niet meer
rechtstreeks zien en voel mij daardoor minder opgelaten. Wel merk ik
dat er niet veel voor nodig zou om weer een erectie te krijgen ik heb
er bovendien al een paar, niet afgewerkt gehad. Feitelijk sta ik op
klappen.
"Zo lig je lekker?" Meer als vaststelling dan vraag en vervolgt "Oh, de
barbecue moet nog uit." Hij staat op en komt naar mij toe omdat het
ding nu eenmaal vast zit aan mijn kant. Hij buigt voorover en rommelt
wat met de houtskool. De afstand tussen zijn klokkenspel en mijn neus
is kleiner dan de lengte van een A4-tje. Zo dichtbij mannelijke
gereedschap ben ik nog nooit geweest. Als ik homo zou zijn dan zou ik
het onmiddellijk hebben willen betasten, strelen, voelen, kneden,
kussen, likken en willen proeven. Maar ik ben dat niet dus mijn
ingebouwde solenoid springt op tilt en verbreekt abrupt mijn gedachten.
"Wacht, dan ga ik even weg," zeg ik. "Niet nodig hoor ik ben zo klaar
even de houtskool opzij schuiven dan dooft het sneller." Duidelijk is
dat zijn ding rijzende is. Beter misschien het staat op "eerste
kwartier" om het maar nautisch te houden Van alles giert door mijn
hoofd, automatisch til ik mijn hoofd op om hem toch meer ruimte te
geven ik kan niet voorkomen dat, mijn haren langs zijn lid schuren. Ik
voel dat, maar....... hij ook! "Blijf gewoon zitten, joh." Hij is klaar
met de vleesverbrander en blijft naar mijn mening net even te lang
staan. Ik voel dat hij naar mijn apparaat staat te kijken die inmiddels
behoorlijk is aangezwollen.
"Mooi ding is het wel," zeg ik om maar wat te zeggen de barbecue
bedoelend! De dubbelzinnigheid komt door de taalbarrière niet helemaal
door, gelukkig maar. "Ja, ik ben er blij mee", zegt hij en plant zijn
hand op mijn schouder. José mag ik je iets vragen? "Ja natuurlijk."
"Heb jij je geschoren kort geleden, je schaamhaarhaar lijkt op nieuwe
aanplant." Hij schiet in de lach, "Ja een maand geleden, zomers doe ik
dat altijd. Het is een heerlijk gevoel, eigenlijk komt het door de
buurvrouw die maakte mij een paar jaar geleden er al op attent dat een
dergelijk oerwoud gedoe niet echt meer kan. Bovendien is het nu
helemaal de mode. Zij heeft toen het mes erin gezet en de handel
gesnoeid, ik heb ervan genoten, dat snap jij wel. Voor haar verzorg ik
het gebit en zij mijn schaamhaar," hij lacht luidt. "Het zal je
opgevallen zijn dat wij allemaal "kaal" zijn, wij vinden het mooi,
bovendien is het hygiënisch maar dat zeggen ze om te verbloemen dat zij
het gewoon lekker vinden." "Ja, ja," zeg ik snel en rust even. "Ik heb
er ook wel eens over gedacht maar het is er nooit van gekomen, al
pratend stroomt het bloed vanuit mijn lichaam naar mijn lustcentrum. Ik
voel het bloed stuwen en dat het oprichtend vermogen zijn werk doet.
Ongemakkelijk schiet ik overeind om het aan het zicht te ontrekken.
"Het zal jou ook wel staan." Ik denk even na. "Ja misschien wel." "Weet
je, waarom vraag je Dori niet, die vindt het leuk om te doen zij wilde
als klein meisje al kapster worden", hij schatert nu van de lach "Maar
ik wil het ook wel doen hoor..........!"
Ineens buigt hij zich voorover over mijn schouders heen, zijn hand
omklemt plots mijn paal. "Ja, ik zal het wel doen", hij haalt zijn
warme hand op en neer, knijpt zacht, zijn handpalm wrijft over mijn
eikel en de zacht en tederheid uit zijn hand absorbeert. Ik zwijmel
bijna, ik krijg een schok, mijn eikel klopt, mijn hart bonst en mijn
adem stokt en mijn lichaam trilt. Een golf van genot trekt van mijn
kruin en tenen naar mijn buik, wat een sensatie. Maar het alarm sisteem
treedt opnieuw in werking. Ik spring wild op en stoot daarbij het
blikje van tafel. Even sta ik geparalyseerd in de kuip, "Sorry hoor",
zeg ik en raap het leeggelopen blikje op. "Geeft niets," zijn stem was
zacht, "ik gooi zowel een emmer water door de kuip." Hij had een
knuppel van jewelste en zegt, "Je voelt verrukkelijk aan Peter". Ik
bloos! "Zal ik je dan maar scheren?" Mijn tenen krommen, "Ja, ja"
stamel ik, de gedachte alleen al maakt mij knappend geil. Mijn pik
klopt en gloeit, een goede waarnemer kan het zien schokken van
spanning. Die waarnemer is José. Wij staan naar elkaar te staren,
ik......, ben super gespannen, hij....., wrijft aan zijn ballen. Nog
nooit heb ik van zo dichtbij een man met een erectie gezien. Wat kan
een lichaam mooi zijn, ik kijk naar zijn borst, armen, buik en billen
maar vooral naar .......! Ik vind het prachtig en opwindend maar
gelijkertijd fluistert een stem in mij dat het niet mag. Die stem is
komt uit het Calvinistisch "normen en waarden" gebied in mijn hersenen,
dat er is in ooit ingeramd.
Het waren maar seconden, maar voor mijn gevoel lijkt het een uur, hij
zegt niets en kijkt alleen maar. De spanning in mijn pik is ondraaglijk
ik trek er even aan om exploderen te voorkomen, ineens doet José een
stap naar voren en komt naast mij staan. Ik voel zijn hand opnieuw,
Oh.... wat fijn, hij perst zijn mond op mijn oor en priemt zijn natte
tong........, ik ril van heerlijkheid. Ineens alsof er een knop wordt
omgedraaid voel ik de opgekropte weerstand uit mijn lichaam wegvloeien,
ik ervaar het als een sensatie en ben, ontspannen! Ik geef mij over. De
geiligheid heeft mijn alarm sisteem overwonnen. Hij hurkt. Zijn beide
handen glijden over mijn schacht, die maken strokende bewegingen, zijn
vingers glijden over mijn ballen, hij streelt, teder en zacht.
Mijn weerstand is volledig gebroken, ik geniet.
Dan krommen zijn vingers en grijpen bij de wortel van de schacht aan,
tergend langzaam schrapen zijn nagels over mijn paal naar boven. De
nagels schrapen opnieuw en opnieuw, alsof zij het nog groter en langer
willen maken maar het maximale is bereikt. Mijn ballen rusten in zijn
handpalm de andere hand pakt mijn staaf, zijn mond glijdt over mijn
eikel, mijn buik en billen trekken samen. Zijn lippen persen, zijn tong
doet zijn werk. Ik word gek. Hij speelt en zuigt het helemaal naar
binnen, zijn hand streelt mijn ballen, dit is dus mannenpijpen........,
ik ben in de zevende hemel. Het "komen" is bijna niet te onderdrukken
mijn tenen krommen, mijn buik wordt warm. Ik verzet, het mag niet
stoppen, nee............nu nog niet. Mijn hoofd is verdoofd door
geiligheid. Ben ik nu homo? Nee............., spookt rond in mijn
gedachten maar ook, "So What."
Kennismaking met Josep Een hoop geraas interrumpeert ons genieten. Een
speedboot komt met grote snelheid aanrazen. Wij hebben het ding niet
zien aankomen, ineens is hij daar, het gas wordt terug genomen toen hij
dwars naast ons lag. Ik zie het achterschip omhoogkomen. De boot drijft
zon twintig meter naast ons. Schip ahoi, maar dan in het Spaans, "Mogen
wij enteren?" José rent de kajuit binnen en gooit een handdoek naar
buiten. "Hier doe om" Hij zwaait en roept het schip aan, "Kom maar
langszij maar gebruik wel je stootwillen." Zelf graait hij uit de
bakskist wat fenders. Aan boord van de boot is het een intense drukte,
jongens lopen met stootkussens over dek die zij de zeereling
vastbinden. De boot is een meega brandstof slurper van 14 meter lang.
Een type schip speciaal ontworpen en gebouwd voor de Up start markt, de
nieuw rijken dus. Behendig manoeuvreert de schipper de dubbel
schroefver langszij. "Hoi allemaal, waar zijn de meiden?" "Die liggen
op het strand." "OK", zegt de schipper en vraagt,"heb ik toestemming om
aan boord te komen schipper?" "Altijd hunk", roept José terug. Ik wordt
voorgesteld aan Josep. "Jullie hebben al kennis gemaakt" merkt hij op,
kijkend naar de handdoeken om ons middel, hij lijkt geamuseerd.
Over en weer worden wij snel bijgepraat. Josep doet van alles en nog
wat. Hij heeft op de boulevard een restaurant en een reisbureau
daarnaast nog een bedrijf van verhuur van scooters en waterfietsen.
Atletisch gebouwd, gebruind en een spontane lach. José en hij zijn
vrienden en hebben samen een reis gemaakt van een halfjaar door zuid
Amerika en Cuba. Hij spreekt vloeiend Engels en onverstaanbaar Spaans
althans voor mij. De jongens hebben leuke koppen zij zijn alle drie
gekleed in gelijke zwarte zwembroekjes het lijkt wel een zwemclub. Zij
staan op het voorschip en roepen iets naar de meiden welke op hun beurt
iets terug gillen wat ik niet kon verstaan. Hun leeftijd is moeilijk in
te schatten maar ik bedenk dat zij net of nog niet meerderjarig zijn.
De relatie tussen Josep en de jongens is mij nog niet duidelijk. Een
van de jongens komt naar mij toe en zegt, wij hebben u vanochtend ook
al gezien vanaf de waterfiets, hij wacht even alsof hij een reactie
verwacht en gaat verder, mooie boot heeft u. "Ha, dank je, ik had
jullie niet herkend hoor," waarop hij lacht. De jongens lijken nu
groter en ouder te zijn, hun lichamen zijn nog mooier dan vanochtend.
Nooit eerder heb ik jongens zo opgenomen.
Het is tijd om er tussenuit te gaan. Snel neem ik afscheid en bedank
José voor zijn geweldige lunch en gezellige middag. Onbeschaamd geeft
hij een zoen. "Via de marifoon zullen wij kontact houden." Ik stap over
de zeereling, gooi mijn handdoek in de kuip en duik in zee. Met snelle
slagen kom ik bij de boot, klim op het zwembordes en spoel mij af en
bemerk dat ik mijn zwembroek ben vergeten. Druipend sta ik in de kuip,
wacht even om niet lekkend naar binnen te gaan. Eenmaal binnen droog ik
mij af en ga achter de kaartentafel zitten. Het is een enerverende
middag geweest, dat kan je wel stellen. Het is: "Cup a Soup" tijd, ik
scheur het laatste zakje gedroogde soep open. Ik drink het vocht met
onbestendige smaak op en besluit om met een kwartiertje maar anker "Op"
te gaan.
De jongens komen aan boord Door de poort kan ik beide schepen zien
liggen de mannen staan op het dek, José nog met zijn handdoek om en de
jongens zwommen rond de boten. Ik had verwacht dat die als een speer
naar het strand zouden gaan maar dat blijkt niet het geval. Ik pak de
kijker en kan zien dat meiden nog steeds op hun rug liggen met de
voeten naar de zee. Automatisch richt ik de beide vergrootogen op hun
rondingen maar daar is de 7 x 50 kijker niet sterk genoeg voor. Foei
Peter, denk ik en grinnik en stel vast dat ik toch echt op meiden val.
Ik zet de radio aan, mijn gedachten gaan terug naar de speciale
gebeurtenissen. Ik heb een prettig gevoel in mijn onderbuik en wordt
spontaan weer opgewonden. Met één oor luister ik of er iets over het
komende weer wordt gezegd maar het weerbericht ratelt voor mij te snel
Spaans. Ik ga weer zitten, gelijkertijd wordt er op de boot gebonkt.
"Señor...." wordt er geroepen, ik steek mijn hoofd boven de kuip en
hoor opnieuw roepen, Señor......... Dus stap ik de kuip in en kijk neer
nu op twee jongens net zo als vanochtend met de zeemeerminnen.
Triomfantelijk zwaait eentje met mijn zwembroek en gooit die op dek.
Gracias, gracias, roep ik naar de jongens die inmiddels op het
zwembordes geklommen. "Señor mogen wij de boot zien?" Ja, natuurlijk
klim maar aan dek op dat moment zie ik pas dat zij hun eigen zwembroek
thuis hebben gelaten, net als vanochtend zijn zij bloot. Zeker een
soort solidariteit gevoel van jongens, bedenk ik. Ik loop snel naar
binnen om handdoeken te pakken. Zelf sla ik snel ook zo"n ding om mijn
middel. Kom aan dek, zeg ik en gooi de handdoeken naar de jongens. Zij
staan samen op het zwembordes, poedel naakt de zon weerkaatst de water
kristalen op hun lichamen. Zij drogen zichzelf af, het zijn prachtige
jongens en beiden zijn zij zoals José al had gemeld "Brazilian style"
op een plukje dons na.
Met de handdoeken om hun middel stappen zij in de kuip. "Wouw wat
groot." "Welkom aan boord jongens" Ze komen nooit op een zeilboot
vertellen zij al lopend door de kuip. Ze kijken rond aan dek en zitten
aan de knoppen van de lieren. "Waar is dit voor ....en dat?" Ik leg
voor zo goed als het gaat de zaken uiteen, zij spreken behoorlijk
Engels, de nieuwe stijl op de Spaanse scholen is nu al merkbaar, sinds
een paar jaar is een buitenlandse taal een verplicht vak. "Mogen wij
ook binnen kijken?" Ja, ga je gang maar hoor, zeg ik.
Ik hoor ze praten en ook dat er deuren en kasten werden geopend. In stap
de kajuit binnen en hoor vanuit de voorhut gelach, ik besluit om
polshoogte nemen. Daar zie dat zij beiden op hun buik liggend door de
patrijspoort kijken. Ze drukken elkaar weg voor de poort en even later
is het stoeien. De brutaalste slaat met het kussen, de ander probeert
zich te verdedigen, ze rollen over het bed waarbij hun handdoeken los
schieten. Hun piemels dansen over hun buiken. Even liggen zij op elkaar
hun pikken halfstijf tegen elkaar aanwrijvend. Ik ben mij bewust dat ik
gefascineerd sta te kijken naar twee stoeiende naakte jongens in mijn
voorkooi. Wat is er gebeurd met mij vandaag, vraag ik even af.
Mijn heerlijkheid schiet op volstand veel meer kan ik niet verdragen.
Het was een prachtig schouwspel maar ik moet er een einde aan maken.
Stel je voor.... (maar waarom?) "Jongens," roep ik, sloop de boot niet
hij is niet van mij. "Sorry....." Even later komen zij lachend naar de
kajuit de handdoeken weer omgeslagen "Mag ik het rader eens zien?" "Ja
natuurlijk, ik zal het aanzetten," en ga achter de kaartentafel zitten.
Hoe heet jij eigenlijk? "Alano" antwoordt de kleinste en hij is
Esteban. "Zeg, moeten jullie niet naar de meisjes," vraag ik
nieuwsgierig. "Nee hoor, die spelen alleen met elkaar" de nadruk op
"elkaar" leggend, antwoordt Alano. "Haha," gierde Esteban, "wij ook" en
lacht opnieuw. In één klap was de zaak duidelijk, dus toch, bedenk ik
terugdenkend aan het waterfiets tafereel.
Ik zet het ding aan en zeg, "we zullen een paar minuten moeten wachten
het toestel moet eerst opwarmen." Na een tijdje kwam gloeit het beeld
groen en tekent de kustlijn zich af in geeloranje. Esteban schuift
naast mij op het smalle bankje, de ander leunt met zijn ellebogen op de
tafel.
"Kijk, die stip dat is jullie boot". "Wouw, kan je de Josep ook zien?"
"Nee, haha dat kan niet hoor, ik ben al blij dat wij de boten en de
kust kunnen zien." Ik wijs op de contouren van het baaitje. Ik vertel
hun dat je soms de meeuwen op het scherm kan zien als die op het water
drijven. De split van mijn handdoek zit links de rechter flap beschermt
mijn gezwollen opgewondenheid. Ik voel zijn been tegen mijn dijbeen en
zijn lichaam tegen mijn schouder gedrukt of is het verbeelding. Het
voelt in ieder geval fijn aan zelf een beetje opwindend. Ik kan het mij
verbeelden maar ik dacht toch echt dat hij met opzet extra druk zet.
"Jongens we zetten het uit, zonder draaiende motor kost het teveel
stroom." Gelijk klik ik de knop op off. "Jullie waren toch met zijn
vieren vanochtend?" "Ja klopt, Paco is aan het werk hij werkt bij Josep
in het restaurant als hulp. Wij werken ook bij hem maar bij de scooter
en waterfietsverhuur, en Frederique is aan boord gebleven bij Josep."
De relatie vraag is nu ook opgelost. Zij gaan zitten op de bank, de
oudste loopt met zijn vingers de rij videobanden af die achter hem in
de kast staan achter een slingerlat. Hij pakte een rijtje doosjes, legt
die op tafel en bekijkt de titels. De titels zijn overwegend in het
Engels enkelen in het Nederlands hij gaat af op de plaatjes. The naked
bomb, Hangar 18, Cruising, The blue Langoon en Spetters passeren zijn
ogen. "Deze wil ik zien," roept hij uit. Hij houdt een film omhoog.
Alano pakt het van hem over en bestudeert de foto"s aandachtig. "Lijkt
mij gaaf, zet deze maar op." "Haha, lijkt mij niet zon goed idee"
antwoord ik snel, ik heb geen zin om naar een video te kijken samen met
een stel vreemde en blote jongens. "Please.....," klinkt het op een
zeurderige toon. "Nou vooruit dan maar, ik wil straks terug varen dus
we gaan niet de hele film afkijken hoor," zeg ik streng. "Tu eres el
jefe." Ik pak de film en bestudeer de titel, "The New Gay Robinson",
script by "Onderons." Ik had deze nog niet eerder gezien. Tijdens de
reis hebben wij wel naar films gekeken kennelijk was het woordje "Gay"
niemand opgevallen of interessant gevonden. Ik had zeker commentaar
gehoord want over de film "Lieve jongens" is wel gesproken maar "van
Het Reve" was eenstemmig terzijde gelegd. Het blijkt dat de keuze toch
vaak meer door de plaatjes op de cover dan door de titel wordt bepaald.
"Blue Langoon" hebben wij wel bekeken. Een prachtige film over een
broer en zus die op een onbewoond eiland opgroeien en de liefde
ontdekten. Schitterend verfilmd, de jongen zowel het meisje slechts
gekleed in een lendendoek, natuurlijk zwommen zij naakt. Een aanrader
voor paradijszoekers en dromers, maar ook een zwijmel film voor
romantiek en teen lovers. Een ieder heeft de beelden verwerkt op eigen
manier!
Nu valt het mij pas op dat de verzameling video's overwegend van een
bepaald genre zijn. Zou de eigenaar..........? Nee, hij is getrouwd.
Maar feitelijk ken ik hem niet. Ik heb hem slechts twee keer ontmoet,
één keer bij hem thuis en één keer in Monnikendam bij de overdracht van
de boot. Tijdens de reis belde ik hem via een kuststation om te melden
hoe de reis verliep. Dat waren de enige contacten met elkaar.
Ik doe de film in het apparaat en druk op de startknop. Vier naakte
jongens samen met een volwassene floepten op het scherm. Zij lopen in
een de jungle. De film was niet terug gespoeld door de laatste kijker
en video startte midden in de film. Wouw, roepen mijn gasten in koor
vanaf de bank. Beiden zijn er echt voor gaan zitten hun aandacht is
direct gegrepen door de beelden. Met de handdoek tussen de benen leunen
zij achterover op de bank.
"Moet dat nu" vraag ik, maar dat is meer voor de norm. Zelf wordt ik ook
gegrepen door de onverwachte mooie beelden. Esteban zegt, "Ja....het is
leuk, laat maar aanstaan," hij lacht.
De groep naakte jongens baant zich een weg door de jungle opzoek naar de
vulkaan. Zij zijn duidelijk vermoeit. Hun lichaam zijn bezweet de
leider besluit om een siësta in te lassen. Moe laten zij zich bij een
rotsblok op de grond vallen en vallen in slaap. De camera beweegt over
hun lichamen en zoemt in op één van de jongens die een ontwakende
erectie krijgt. Even later ontstaat er een dialoog tussen de leider en
één jongen, hij huilt de leider troost. Door het lichamelijk kontact
wordt de leider opgewonden zijn pik groeit tussen zijn
benen............
Beiden jongens zitten te hannesen met hun piemel onder hun handdoek. Er
wordt niet meer gesproken, wel heel aandachtig gekeken. Zelf ben ik aan
de kaarten tafel gaan zitten, zo kan ik schuin op het scherm meekijken
en gelijktijd de "Two boys in real" in de gaten houden. Alano streelt
zich zelf behoorlijk gezien de golvende handdoek. Opnieuw geniet ik van
het schouwspel en beelden en kneedt mijzelf.
Een scène later vraag ik, "wat drinken jongens?" Er komt geen antwoord,
ik ga voor hen staan en herhaal mijn vraag "HOLA, wat drinken?"
Verschrikt kijken ze op, abrupt hun handelingen stoppend. "Ja, doe maar
een biertje," antwoordt de oudste, en jij? "Ja ik ook." Ik zet de
blikjes op tafel. Niemand kijkt op, zij zitten gebiologeerd naar de TV
te staren waar Davey die mooi in beeld is gebracht die zijn lippen over
de harde pik van Daragh laat glijden. De leider slaakt een kreet van
gelukzaligheid, hij geniet met gesloten ogen.
De handdoek van Esteban is opzij gevallen zijn pik staat stijf omhoog en
reikt tot aan zijn navel. Ongegeneerd streelt hij zijn eikel hij voelt
zich duidelijk veilig hier aan boord. Alano ziet het en zegt, "hé joh,
ga je lekker." Ook hij gooit zijn handdoek van zich af en ook bij hem
staat zijn mannelijkheid fier omhoog. Iets kleiner maar wel een
prachtig "hebben ding." Ik smelt weg bij het zicht op de twee jongens.
Peter war is er met ja aan de hand? Vraag ik aan mijzelf.
Plots beweegt Alano voorover over de tafel en trekt met zijn
rechterhand mijn handdoek weg. Opnieuw sta ik naakt met een stijve pik
tegenover anderen maar ik ben zo geil geworden dat het mij niet kan
schelen. Niks schaamte, niks belemmering ik vind het heerlijk. Wat een
geile dag. Alano streelt met beide handen zijn genotknuppel en kijkt
mij uitdagend aan. Hij maakt zijn vingers nat en wrijft zachtjes over
zijn toompje. Ik weet niet waar ik kijken moet. Op het scherm zijn twee
jongens aan het likken. Ik schuif bij op de bank. De jongen pakte mijn
stengel, ik plof van genot.
De marifoon knerpt, "Peter come in please" wij schrikken op. Ik sta op
en grijp de hoorn, mijn pik staat recht voor uit. "Hola José" antwoord
ik. "Ik wil jullie niet storen maar wij willen weg dus stuur de jongens
terug" "OK," zeg ik en vraag, "zie ik je morgen nog?" "Ja natuurlijk,
wij zijn hier rond elf uur" "Roger, ik zie je morgen weer, goede vaart"
en hang op. "Jongens jullie hebben het gehoord." "Kunnen wij met jou
terug varen," vraagt Esteban. Haha, lach ik, dat zal Josep niet goed
vinden bovendien hebben jullie geen kleding bij je. "Oh, dat vind hij
wel goed hoor, ik vraag het wel even," hij komt bij mij staan zijn pik
nog steeds in voorwaartse houding. Hij pakt de hoorn en roept José op,
hij staat zo dicht bij mij dat onze eikels elkaar even raken. Een
stroomschoot schiet door mijn lichaam. Hij spreekt rap Spaans maar ik
begreep dat het geen bezwaar is. "Gaaf, roept Alano." Hij duwt de hoorn
terug in de houder. "Jongens wat gaat er gebeuren?" "Josep komt zo
langzij met onze spullen, zegt Alano." "Geweldig, leuk," zeg ik, de
geiligheid komt uit mijn oren. "De TV gaat nu maar uit hé," zonder op
antwoord te wachten druk ik het apparaat uit.
Even later horen wij de brullende motoren langszij komen. Er worden twee
"roll bags" aan boord gegooid. "Bye, Bye, have fun" wordt er geroepen
en het monster geeft vol gas.
De hele operatie heeft één minuut geduurd. José maakt ook aanstalten
anker op te gaan de meiden staan aandek en dragen nu bikini"s. Met
tegenzin zeg ik, "jongens dan gaan wij ook maar, trek wel wat aan, ik
wil niet gespot worden met een stel naakte jonge jongens aan boord."
"Ai, Ai schipper." Om het goede voorbeeld te geven trek ik als eerste
mijn zwembroek aan. Ik start de motor en hieuw het anker met veel
lawaai binnen, "we gaan niet zeilen hoor er is geen wind," merk ik
overbodig op. Langzaam draaien wij het baaitje uit waar zoveel is
gebeurd. Ik zet het gas op langzaam want ik wil er nog geen einde aan
maken.
"Mag ik sturen" vraagt Esteban. "Ja, natuurlijk neem maar over." Ik doe
een stap achteruit en hij schuift tussen mij en het stuurwiel. De zon
daalt snel en is scherp om tegenin te kijken. Zijn zwarte broekje
steekt mooi af tegen zijn bruine lijf maar verhult niet zijn strakke
billen. Ik zit recht achter hem op het stuurbankje. Mijn ogen glijden
over zijn lichaam. Alano zit aan bakboord onder de buiskap en vraagt,
"nu mag de broek wel uit toch er is niemand in de buurt?"
"Ha, ja hoor maar als er boten in de buurt komen moet het gelijk aan".
Naakt loopt hij naar voren en neemt plaats in de preekstoel. Een
prachtig gezicht zon blote jongen voorop de boeg.
"Kijk, daar is het homo naaktstrand," zegt Esteban. "Ja, dat heb ik
vanochtend gezien" en vraag benieuwd, "komen jullie daar wel eens?"
"Ja, soms met een water scooter," zegt hij.
Ik kijk naar hem en bewonder zijn leuke kop en lichaam. Nog nooit heb ik
zo naar een man of beter gezegd jongen gekeken, een nieuw gevoel maakt
zich van mij meester. Het is de spanning die ik niet de baas kan. Zijn
stoerheid en spontaanheid, zijn speelsheid en eigengereidheid, zijn
olijke lach en al dat andere in één vertroebelt mijn gedachten. Ik
wilde meer............! Knuffelen, beminnen, strelen en lief kozen en
nog veel meer. Ik ben bevangen door een intens verlangen.
Mijn gedachten dwalen verder...... Spontaan kus ik zijn schouders, aai
door zijn haren en streel zijn rug. Hij verzet zich niet, mijn mond
glijdt over zijn hals en schouders. Priem mijn tong in zijn oor. Hij
rilt. Mijn handen glijden langs zijn zijden, zijn buik en dan over de
zwembroek, zij voelen zijn bobbel. De vingers friemelen tussen buik en
broek, mijn handen omklemmen zijn genot, wat een intense zaligheid. Hij
laat mij begaan en spreidt zijn benen. Tergend langzaam schuif ik zijn
broekje naar beneden en til het over de bobbel heen. Zijn harde pracht
staat recht naar voren, de top is nat. Tussen zijn benen door glijd ik
naar zijn ballen. Hij stapt uit zijn broekje.
Een schreeuw komt van voren.............., abrupt kom ik tot mijn
positieven en ontwaak uit mijn droom.
"Dolfijnen voor de boeg," schreeuwt Alano opgewonden. "Kom kijken",
roept hij van voren. "Neem jij het roer maar over," zegt de heerlijke
stuurman en doet automatisch zijn broekje uit. Was mijn droom dan toch
echt? Ik ben duidelijk in verwarring.
Hij stapt achter het roer vandaan, schopt zijn broekje ui en loopt over
het gangboord aan stuurboord naar voren. Zijn piemel danst bij iedere
stap. Even later staan de twee knapen vooroverhangend over de reling
naar de springers te kijken. Nu wemelt het van dolfijnen in de
Middellandse zee maar zelden komen zij zo dicht bij de kust.
Zo heb ik het niet kunnen dromen, twee naakte jongens als boegbeeld. Het
is een pracht gezicht die twee gelijk lijkende billen in de preekstoel.
Ik corrigeer mijn bobbel in mijn broek. Vanzelfsprekend vervloek ik de
dolfijnen komst.
De jongens houden elkaar vast, zij hebben hun armen over de ruggen
geslagen even later staan zij rechtop. Eén streek aan bakboord drijft
de zon op de horizon. Ik draai langzaam de voorplecht in zijn midden.
Esteban omklemt het hoofd van zijn vriendje, neus op neus. Zij
vervormen tot contouren welke zich aftekenen tegen de oranje vuurbal.
Hun staanders vormen samen een boog en tekenen vlekjes op de zon.
De mooiste zonsondergang "ever!"
Epiloog.
De zon is gezonken. Een halfuur later varen wij de haven binnen, ik
manoeuvreer het achterschip naar de wal. Twee bootslieden van de wal
assisteren met de trossen, nu liggen wij vast. Razendsnel pakken de
jongens hun spullen, smijten de roll bags op de wal. Beiden geven mij
een snelle zoen en zeggen, "bedankt en tot later........" "That was
ALL."
Alleen blijf ik achter en voel een intense leegte. Aan de steiger aan de
overkant ligt de "Menorquina" van José gemeerd. Het schip van Josep kan
ik tussen al de schepen niet ontdekken. Inmiddels was het acht uur
geworden ik ruim het schip wat op en kan niet tot een besluit komen.
Blijf ik aan boord of ga ik wat eten aan de wal, vraag ik mij af.
Uiteindelijk kies ik voor het eerste. Ik inspecteer wat voor etenswaar
er nog aanwezig is. Er is sla, tomaat en ui, ik ruk één blik tonijn en
één ansjovis open, strooi wat kappertjes over het geheel en trek de
rode wijn open. Daarna gooi ik mijn zwembroek die heel wat te verduren
heeft gehad in een hoek Ik start de film van "Onderons" opnieuw en ga
zitten. Mijn avond kan niet meer kapot.
Na een halfuurtje wordt er op het dek geklopt. Ik schrik en spring op,
nee niet nu, flitst door mijn hoofd ik hoor de voetstappen al op het
dek. Hoi..................................ik versteen.
Einde deel 2
Dit is deel 2 van totaal 9 delen. | ||
vorig deel | toon alle delen | volgend deel |
Auteurs waarderen reacties! Vergeet niet te stemmen, en schrijf de auteurs om te vertellen wat je al dan niet leuk vond aan het verhaal! |
|
Peter heeft 1 verhalen op deze site. Profiel voor Peter, incl. alle verhalen Email: peterz@gmail.com |
|
Typ beneden tekst in voor een snelle, anonieme reactie aan de auteur De auteur zal dit dan in zijn/haar email ontvangen.
Stuur dit bericht:
|
Sex dating | Hete Livecams (NL) | Erotic Bisexual Stories |