Marnix deel 1 (mm:romantisch, 2909 words) [1/10] Toon alle delen
Auteur: Hans Bernard	Update: Oct 19 2011	Kijkers/Lezers: 1471/988 [67%]	Waardering (deel): 8.00 (6 stemmen)
Marnix gaat voor de eerste keer naar een homobar.

MARNIX 

1. Een avondje uit. 

Hij probeerde zijn angst de baas te worden. Zenuwachtig stond hij voor
de gesloten deur, bang dat ieder moment het luikje open zou gaan. Wat 
moest hij dan zeggen? Een koude wind blies dwars door zijn dunne jack. 
Hij wilde zich omdraaien en weglopen toen het luikje weggeschoven werd. 
Een vriendelijk gezicht keek hem onderzoekend aan. Bijna onmiddellijk 
ging de deur uitnodigend open. Marnix twijfelde opnieuw maar een 
stevige windvlaag dreef hem bijna in de armen van de portier, die hem 
met een "hoho" opving. "Dat gebeurt me ook niet iedere dag, dat er zo'n 
mooie jongen in mijn armen ligt," zei hij glimlachend. Marnix voelde 
zich rood worden en ging zo vlug mogelijk weer op zijn eigen benen te 
gaan staan. Sjef de uitsmijter, die al langer in dit wereldje rondliep, 
had meteen in de gaten dat de knul voor de eerste keer in een homobar 
kwam en probeerde hem zoveel mogelijk op zijn gemak te stellen. Hij 
stak zijn hand uit en stelde zich voor: "Sjef". 

Marnix pakt de hem toegestoken hand: "Marnix". "Hier kun je jouw jack
kwijt", ging Sjef door "maar zorg dat er niets van waarde meer in je 
zakken zit". Wat een weer hè? Ben je op de fiets?" praatte hij verder. 
Marnix beaamde dat het erg fris was en dat er een harde wind stond. Hij 
vond Sjef een aardige kerel en was blij dat hij ook vertelde hoe het 
hier in de homobar er aan toeging. Marnix voelde zich al een stuk 
rustiger dan straks. Zou Sjef met iedere nieuwe klant zo een praatje 
maken? Ook Sjef merkte dat Marnix van lieverlee tot rust kwam en hij 
wees hem vriendelijk de weg naar de bar. Marnix was het liefst bij Sjef 
in de garderobe gebleven maar de voordeurbel rinkelde al weer en Sjef 
draaide zich om en liep naar de deur. Dus raapte Marnix opnieuw alle 
moed bij elkaar en stapte de bar binnen. 

Even moest hij wennen aan het getemperde licht. Voor hem strekte zich
een kleine dansvloer uit met daarachter een grote ronde bar. Zo vroeg 
op de avond was het er rustig. In de gauwigheid telde hij een achttal 
jongens. Een groepje van drie jongens, dan twee stelletjes en uiterst 
rechts nog iemand alleen. De barkeeper stond met het drietal te praten. 
Marnix aarzelde, stak het dansvloertje over en koos een kruk. Hij wilde 
eigenlijk naast de jongen alleen gaan zitten maar durfde niet. De 
barkeeper, een jonge kerel, nauwelijks ouder dan hijzelf, stelde zich 
voor. Onno bleek evenals de portier een heel toffe gast, die door een 
praatje te maken hem ook op zijn gemak stelde. 

"Hier, een drankje van de zaak". Onno zette een leeg glas voor hem neer,
grinnikte om het verbaasde gezicht van Marnix en zei: "Jij mag zeggen 
wat er in moet". "Witte wijn met ijs graag en bedankt alvast". 

Marnix zuchtte eens diep, tot zover was het allemaal goed gegaan. En nu
hij eenmaal aan de bar zat, was hij blij dat hij de stap gezet had. 
Voorzichtig keek hij eens om zich heen. Het drietal, links van hem, had 
het hoogste woord. De twee stelletjes waren verdiept in elkaar en de 
knullen, het dichtst bij hem, kusten elkaar hartstochtelijk. Marnix 
kreeg het er warm van. Voor het eerst in zijn leven zag hij zomaar twee 
jongens elkaar kussen. Hij voelde een warme gloed door zijn lichaam 
trekken. Wilde hij dat ook, vroeg hij zich af. Al lange tijd twijfelde 
hij aan zijn geaardheid. Voor meisjes had hij niet echt belangstelling. 
Voor jongens des te meer. Op school was het Christof, die hem boeide, 
op de muziekschool trok Luca altijd zijn aandacht. Hij kon niet nalaten 
als hij hem in de gang tegenkwam om hem stiekem na te kijken. De 
knappe, zuidelijk getinte Luca met zijn Italiaanse ouders. En hoewel 
Marnix nog altijd twijfelde aan zijn homoseksuele gevoelens, wist hij 
het ineens zeker bij het zien van de twee kussende jongens: dit wilde 
hij ook, een vriend om lief en leed mee te delen. Hij was zo in 
gedachten verzonken dat Onno de barkeeper, Marnix moest aanstoten om 
hem op de wereld terug te brengen en te vertellen dat hij ook iets te 
drinken aangeboden kreeg van de jongen, die aan het uiteinde van de bar 
zat. Marnix bestelde nog een witte wijn met ijs en hief zijn glas om de 
jongen te bedanken. Hierop wenkte de knul en wees uitnodigend op de 
kruk naast hem. Marnix stond op en liep met zijn glas in de hand naar 
het einde van de bar. Hij stak zijn hand uit, stelde zich voor en 
bedankte de jongen voor het glas wijn. Niels wuifde zijn bedankje weg 
en klopte voor de tweede keer op de lege barkruk naast hem: 

"Kom gezellig hier zitten". "Voor de eerste keer hier?" opende Niels het
gesprek. "Ja, ik durfde eigenlijk niet," aarzelde Marnix. "Daar kan ik 





Deze meiden zijn NU live achter hun webcam:






Klik hier voor de rest van het verhaal (er volgen nog 189 regels)

Sex dating | Online Sex shop (discrete verzending) | Hete Livecams (NL)